De laatste weken was ik wat minder actief op social media en dit had een bijzondere reden. De volgers op “instagram” (https://www.instagram.com/mom.of.lauren/)  weten het waarschijnlijk al, met trots kunnen wij jullie vertellen dat Lauren in december grote zus mag worden.

 

 

Het eerste trimester van deze zwangerschap was het tegenovergestelde dan die van Lauren. Ik voelde me de afgelopen weken eigenlijk best wel goed. Wel had ik last van vermoeidheid en voelde me soms energieloos. Zo ging ik vaak als Lauren op bed lag ook even liggen om bij te komen. Verder had ik last van een weekje buikgriep en soms was ik in de ochtend wat misselijk. Ik kan het overgegeven nog op twee handen tellen.

Met Lauren had ik last van extreme misselijkheid (Hyperemesis gravidarum). Hier had ik ongeveer de eerste 18 weken 24/7 last van. Op dat moment ging ik 1 dag in de week naar school en liep ik stage in het ziekenhuis, in het begin ging dit wel redelijk maar als snel werd het me teveel dus moest ik helaas stoppen met de stage. In week 8 ging het mis, door het vele overgegeven was ik uitgedroogd en moest ik naar het ziekenhuis voor extra vocht via het infuus omdat ik niets meer binnen hield. Door het infuus voelde ik me al snel een stuk beter dus probeerde ik wel elke week die ene dag naar school te gaan. Dit ging redelijk, ik ging naar de lesdag en de rest van de week lag ik in bed hiervan bij te komen omdat dit al genoeg energie kostte. Op school was het wel erg gezellig en leerzaam, door die afleiding voelde ik me die dag wel iets beter. Maar de dag erna was ik er zo moe van dat de misselijkheid en het overgeven ook weer meer werd. Maar toen week 18 in zicht kwam voelde ik me steeds minder misselijk en kon ik weer meer dingen gaan doen. Als de misselijkheid eenmaal over is ben je het snel vergeten gelukkig.

 

In het begin van deze zwangerschap was ik zó bang dat ik me weer zo ziek voelde als bij de vorige. Maar gelukkig is dit niet het geval, elke zwangerschap is weer anders. Wel heb ik veel meer last van zwangerschapsdementie en ben soms een stuk emotioneler dan voorheen. Overal liggen “to-do”briefjes zodat ik belangrijke dingen die ik moet doen niet vergeet. Alleen soms vergeet ik dan waar ik het briefje heb neergelegd. Superhandig. Zo ben ik mijn zonnebril ook al weken kwijt geweest, ik wist niet meer waar ik hem neer heb gelegd, dus heb ik maar één extra gekocht mocht het weer eens gebeuren. Op het werk merk ik ook dat ik veel dingen soms vergeet, ik schreef alle dingen die ik moest doen al op maar ik ben zo bang dingen te vergeten. Ik ben best wel precies daarin, dus heb ik mijn collega’s ook gezegd, als ik iets vergeet het te melden. Met ongeveer 8 weken ging ik samen met een vriendin naar de musical The Bodyguard, normaal ben ik geen jankbak bij films en dergelijke maar zwanger en naar The Bodyguard is wel een hele uitdaging niet te huilen. Bij elke nummer wat Romy zong schoot ik vol en natuurlijk bij “And I always love you”had ik het niet meer, ja die zakdoekjes waren wel nodig. Iets met hormonen.. Voorheen had ik helemaal geen last van.

Nu mini 2.0 onderweg is, is het natuurlijk een goed excuus om te shoppen. Ik ben gek op mini-mini kleertjes. Alles van Lauren heb ik nog bewaard, heel veel kleren zijn eigenlijk nieuw. Lauren groeide als baby heel snel en zat met 6 maanden al in maat 80, daardoor heeft ze heel veel kleren misschien 2 keer aan gehad. En een tweede handjes van je zus is helemaal niet erg. Voordeel nummer 1, twee kids onder de twee. Maar mijn hormonen roepen wel dat ik iets nieuws moet kopen voor mini 2.0, dus dat werd een ritje Babyhuis Wierdsma in Sneek en kocht ik baby’s eerste vestje, wat broekjes en een rompertje. Eenmaal thuis dacht ik, eens kijken wat Lauren aan had de eerste maanden. Dozen vol, Lauren haar eerste kleren waren eigenlijk heel veel unisex. Ik wist even niet dat we er zoveel van hadden, ik hoef gewoon eigenlijk niets meer minimini kleren te kopen voor mini 2.0. Wel moeten er andere spullen bij komen maar wat heb je eigenlijk meer nodig nu de tweede onderweg is? Alle tips zijn welkom! En hoe voelde jij je de tweede zwangerschap? Let me know.

Liefs Welmoed

Bewaren

Vorige week ging ik met Lauren net als de rest van heel Nederland naar het strand om af te koelen. Dit was voor Lauren de eerste keer. Ze had al een eens eerder in zand gezeten maar niet een hele middag. Ik wist niet zo goed wat ik allemaal mee moesten nemen, dus bepakt en bezakt gingen we met veel te veel spullen naar het strand.

Speelgoed, handdoeken, zwemkleding, “gewone” kleding luiers en ga zo nog maar even door.  Ook had ik een strandtentje voor Lauren mee zodat ze wat in de schaduw kon zitten. Ze moest alleen niets van die tent hebben en vond het maar een gek ding dus zat ze op de handdoek met de handjes in het zand te spelen, en even later begon ze aan alle schepjes te eten. Dit is natuurlijk niet de bedoeling. Om haar wat af te leiden gingen we na het water, misschien liet ze deze schelpjes wel liggen en speelt ze met water en haar speelgoed. Maar ook deze schelpjes vond ze reuze interessant en heerlijk om op te kauwen. Super praktisch die schelpen. (#mommyfail)

De volgende dag heb ik het zwembadje in de tuin opgezet. Lauren begon gelijk te lachen toen ze het zag, ze is gek op badderen en zo was het zwembadje ook een groot succes. Ze kan hier wel uren in spelen. Ze speelt met het water, haar speelgoed en gaat rolt het hele badje door. Heerlijk om te zien.

Vorig jaar zomer was Lauren nog een “newborn” en deed ze niet anders dan slapen en eten. Ook toen zat ze wel buiten in een badje of emmer met water om af te koelen. Ze lag heerlijk in de tuin in de reiswieg of bij ons op de tuinbank. En ze bewoog een stuk minder. Maar nu ze een jaar ouder is speelt ze graag en mag ze graag op ontdekking, het liefst door de hele tuin.

Ze kan nog net niet alleen los lopen, ze kruipt en stapt wel langs de tuinmeubels. Ook wil ze kruipend door de tuin, maar dit is niet zo handig op de harde tegels. Zo’n heerlijke tussenfase. Als ze stapt maakt het al een stuk makkelijker om vrij buiten te spelen.

Nog even volhouden en hopen dat ze snel gaat stappen!

Liefs, Welmoed

Zaterdag 6 mei was het dan zover, Lauren haar big party voor der 1e verjaardag. De vrijdag ervoor was ik hier al druk voor in de weer. ’s Ochtends vroeg met een mega lange waslijst naar de supermarkt voor de boodschappen, want ik denk altijd dat ik alles vergeet en te weinig in huis heb. (terwijl ik na een feestje vaak voor de hele straat nog over heb.. oops) Na het boodschappen doen ging Lauren even op bed en zo kon ik aan de taart beginnen. Sinds Remco en ik samen wonen maak ik eigenlijk bij elke verjaardag zelf een taart. Vroeger was ik al gek op bakken en bakte ik het liefst elke week wel iets, maar sinds Lauren er is heb ik daar op één of andere manier minder tijd en zin in. Dit zou ik weer vaker moeten gaan doen! Anyway ik maakte twee biscuit bodems met daar tussen aardbeienjam en pudding, voor bovenop had ik een dunne laag roze marsepein en de onderste laag heb ik ingesmeerd met botercrème en gekleurde korrels er over heen gestrooid. Een feestje voor het oog. Of “ie” lekker smaakte was afwachten tot de volgende dag. Nu de taart klaar was bracht ik Lauren naar de oppas want er moest ook nog een avonddienst gewerkt worden.

De volgende ochtend was ik al vroeg uit de veren want de slingers moesten ook nog opgehangen worden, het huis opruimen en de ballonnen moesten ook nog opgeblazen worden. Gelukkig kwam Remco even later ook al thuis van het werk en kon die gelijk aan de slag. Vlak voor dat het feest begon kwam mijn vriendinnetje om te helpen met het klaarmaken van de hapjes, ideaal! En ik maakte de taart nog af met wat aardbeien bovenop. Om 14.30u was iedereen uitgenodigd, Lauren lag nog op bed. Ze was de hele week ervoor ziek geweest, die dag zelf was ze ook nog erg verkouden en blafte ze als een zeehondje. Ze was kapot maar had toch eventjes geslapen dus hebben we haar bij het eerste bezoek dat kwam wakker gemaakt. Vanaf dat moment was het één groot feest.

Lauren genoot zichtbaar van iedereen die gekomen was. Ze vond het wel heel gek om alle cadeautjes uit te pakken en snapte er eigenlijk vrij weinig van. Ze vond het papier ook reuze interessant. Eenmaal als het cadeautje uit de verpakking was, wilde ze er gelijk mee spelen. Het hele huis zat vol, het was best luidruchtig en druk. Het verbaasde ons dat Lauren hier eigenlijk helemaal geen last van had. Ze kroop wat door huis langs iedereen, zat wat bij iemand op schoot of zat lekker in de box te spelen en om der heen te kijken. Lauren kreeg voor het eerst een stuk taart, ze begon gelijk er aan te proeven en at zo het hele stuk op. Heerlijk, alles zat eronder maar wat vond ze het lekker. Toen iedereen weer weg ging kon je aan Lauren duidelijk zien dat ze moe was. We hebben nog een pannenkoek gegeten, gebadderd en toen heerlijk op bed. Ze sliep vrijwel meteen. Lauren is deze dag ontzettend verwend met veel aandacht, liefde en cadeaus! Echt super! #dankbaar

En de taart viel goed in de smaak!

Liefs, Welmoed

Bewaren

Wat vliegt de tijd, gisteren werd Lauren 1 jaar oud. Zoals jullie op mijn vorige blog al lazen hebben we

morgen groot feest! Vorig jaar had ik me geen voorstelling van kunnen maken dat ze nu al 1 jaar oud is. Mean, dat ging wel heel snel. Een keer knipperen met je ogen en ze is een dreumes. Sinds een paar weken gedraagt ze zich hier ook al heerlijk naar. Ze “test” ons wat uit.

Sinds ze geboren is kon je al duidelijk zien dat ze een sterk eigen willetje had, bijvoorbeeld als ze iets wil pakken dan gaat ze daar net zo lang mee door tot ze het heeft. En ze is zó sterk. Sinds ze 9 maanden oud is, kan ze staan, kruipen en zelf zitten. Ze vliegt het hele huis door. En zó gaat ze ook door alle laatjes van onze kasten, trekt ze plantjes uit de kast en ook zit ze graag aan de televisie en geeft deze dan een harde ruk waarbij de televisie nog net niet van de kast valt. Het opvoeden kan beginnen. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat ze aan deze spullen zit, ook omdat ze alles nog in haar mond stopt en dit bij sommige spullen niet kan (kaarsjes, papier etc) dus leren we haar met het woord “nee, dat mag niet” het af. Of ze luistert is een ander verhaal.
Toen ik dat tegen der zei de eerste keren op een strenge toon keek ze me lachend aan en schudde ze haar hoofd wel maar deed het gewoon nog wat harder. Lekker eigenwijs. Dan sta ik als moeke wel een beetje met mijn mond van open, net alsof ze me uitlacht. Maar ik moet zeggen dat het steeds beter gaat. Als ze na drie keer niet luistert gaat ze in de box,hier speelt ze meestal dan vrolijk in verder. Maar soms zet ze het ook op een schreeuwen. Als we nu een keer zeggen dat het niet mag, gaat ze na een tijdje er bij weg en zoekt ze ander speelgoed op en dan belonen we haar ook met complimenten met een positieve toon. En dat werkt eigenlijk super.

Als moeder zijne vind ik het belangrijk om Lauren grenzen te leren zodat ze weet wat wel en niet mag of kan. In het begin vond ik dat nog best wel lastig, zeker als ze me keihard uitlacht terwijl ik haar heel serieus iets wil leren. Maar door dit vast te houden en veel dingen te herhalen gaat het eigenlijk steeds makkelijker en luistert ze steeds beter.

Liefs, Welmoed

Bewaren

Bewaren

Lauren bijna 1.

Nog drie weekjes dan is Lauren jarig en word ze alweer 1 jaar! En ja al die cliché’s zijn zo waar, het eerste jaar vliegt om. Van zo’n kleine baby die alleen maar slaapt, eet, poept en plast is Lauren nu een echte boef! Ze klimt overal op, ze zit aan dingen waar ik liever van zie dat ze die laat staan en als je nee zegt, schud ze met haar hoofd “nee” maar doet keihard “Ja”. Heerlijk eigenwijs, het opvoeden kan beginnen. Maar nu ze groter is geeft ze ook kusjes en knuffels, super lief!

Vanaf dat Lauren ongeveer 6 maanden oud was, was ik al druk in de weer met het oriënteren op leuke ideeën voor haar eerste knalfeest van de verjaardag, op 4 mei. Op “Instagram” zag ik al mega veel leuke dingen tegenkomen met thema’s zoals Flaminogo’s, fruitparty, zwart/wit, roze, pastelkleuren en ga zo nog maar even door. Eigenlijk vind ik ze allemaal erg leuk maar om een mix te doen lijkt me niet zo verstandig. Op verschillende blogs had ik gelezen dat het belangrijk is niet te veel drukke versiering omdat je kindje daar overprikkelt van kan worden. Dus heb ik voor één thema gekozen, zwart wit met roze. Ja roze, normaal ben ik NOOIT van de roze. Maar Remco vind het wel erg mooi en nu Lauren steeds ouder word vind ik het wel steeds meer OK. Maar geen knalroze.

Voor Lauren haar uitnodiging wilde ik een cakesmash foto maken. Deze ook heb ik in het thema zwart/wit/roze gemaakt zodat het een eenheid word. Voor de cakesmash had ik al wat ideetjes op internet op gedaan. Dus heb ik de ballonnen aan de muur geplakt, een roze taart gemaakt, slingers erbij, confetti gestrooid en Lauren in een tutu achter de taart gezet. Een leuk DIY-projectje. Met de fotocamera van mijn schoonouders ging ik samen met Remco de foto’s maken. Remco is tijdens het maken van foto’s van Lauren altijd een fantastische entertainer, Lauren ligt altijd helemaal dubbel van Remco. Tijdens het maken van de foto’s wist Lauren niet zo goed wat ze met de taart moest en kroop ze liever naar de slingers die naast haar liggen, na een paar keer heen en weer bleef ze dan eindelijk even zitten en pakte ze haar “shine” momentje. Na vijf minuten was het dan ook al klaar en hadden we heel veel foto’s, ideaal.

Nu de uitnodigingen klaar zijn is het tijd om voor te bereiden op de dag zelf. Hier ben ik nog druk mee bezig, welke hapjes en drankjes zet ik mijn gasten voor, cadeau’s, versieringen en passend servies. En nog most important, Lauren haar verjaardagsoutfit, alle tips zijn welkom.

 

Liefs, Welmoed.

 

Mijn naam is Welmoed, 22 jaar oud en wonend in Friesland. Hier woon ik samen met Remco en onze grote boef Lauren (mei 2O16).

Alweer bijna vier jaar ben ik samen met mijn grote liefde Remco. We hebben elkaar leren kennen in de kroeg, vroeger stond ik hier bijna elke week. (Nu gelukkig niet meer.) Al snel hadden we heb over samen wonen en dit werd al snel werkelijkheid. Ik was nog bezig met de opleiding Verpleegkundige, deze die ik nu eindelijk heb afgerond. Door de zwangerschap van Lauren werd dit een half jaartje later dan gepland, maar ach wat maakt het uit. Het diploma is binnen!! (en een baan).

Door de komst van Lauren is ons leven volledig veranderd. Hoe cliché maar alles draait om Lauren. Wel blijven we onze vaste dingen doen, voor de komst van Lauren gingen we er bijvoorbeeld graag op uit. Na de stad, dagjes weg, ergens lunchen en ga zo maar door. Dit doen we nog steeds maar dan samen met Lauren. Wel iets minder vaak want Lauren heeft haar slaap overdag nog wel nodig.

Weekends doen we graag leuke dingen met vrienden en familie. Maar een dagje bankhangen en films kijken vinden we ook heerlijk.

Liefs,
Welmoed.

 

Bewaren