Het is alweer juni dat betekent dat ons kleine aapje alweer zes maanden oud is. Wauw, time flies. De afgelopen maanden waren chaotisch, druk en we leken nog niet echt een ritme te hebben maar nu na een halfjaar hebben we dan eindelijk een soort van ritme en de rust lijkt weder gekeerd, super fijn. Noud doet het dan ook super.

Qua groei zit hij precies op het gemiddelde van de groeicurve, hij weegt nu 7,4 kilo en is 67 cm lang. Hij draagt dan ook nog steeds maatje 68. Een heel verschil met Lauren van diezelfde leeftijd, ze woog toen al 9 kilo en droeg maat 74/80 al. Twee totaal andere kindjes. Sinds een paar weken rolt hij op zijn buikje, dit doet hij steeds vaker en hij probeert nu ook speelgoed te pakken wat verder van hem af ligt. Hij kruipt wat achteruit en al rollend krijgt hij alles te pakken wat hij wil. Lukt dit niet dan laat hij het wel horen. Sinds afgelopen week probeert hij steeds meer rechtop te gaan zitten in zijn stokke newborn zitje. Ook in de kinderwagenbak doet hij sit-ups, ik denk dat hij er wel bijna aan toe is om in de kinderstoel en kinderwagen te zitten. Als je hem op het boxkleed zittend neer zet blijft hij dan ook een klein tijdje “zitten”. Noud lacht praktisch de gehele dag, naar iedereen die hij in zijn zicht heeft, de tv en naar zijn speelgoed. Dit had ik me de 1e maanden bijna niet voor kunnen stellen. Hij is zo tevreden en vrolijk, hij huilt eigenlijk bijna nooit meer. Even afkloppen maar hij huilt eigenlijk alleen als zo oververmoeid is of mega honger heeft.

 

 

Noud krijgt over de gehele dag 3 flessen van 180ml en voor de nacht een fles van 210ml met pap. We zijn met vijf maanden oud begonnen met groente en fruit hapjes. Groente leek hij echt niet lekker te vinden dus daar waren we even mee gestopt. Nu een maand verder proberen we het opnieuw, hij lijkt het steeds meer te accepteren en lekker te vinden. Vanaf de eerste hap fruit gaat dat als een trein, hij is er dol op. Hij eet meestal rond 11.30u zo een hele banaan of een mix van banaan, aardbei of een appel op. Meestal geef ik een aantal dagen achter elkaar het zelfde, zodat hij wat kan wennen aan de smaken. Op aanraden van het consultatiebureau bieden we hem sinds vorige week ook af en toe een broodkorstje aan, in het begin was het even wennen maar nu kan hij er geen genoeg van hebben.

 

Het slapen gaat wisselend, de ene dag beter dan de andere. Soms zijn het hazenslaapjes, soms zijn het winterslapen van 3 uren. Overdag leg ik hem, als we niet de deur uit zijn, altijd boven in zijn bedje want beneden in de box weet ik zeker dat hij zich niet over geeft aan slaap want hij wil niets missen van zijn grote zus. Hij doet meestal 2 slaapjes overdag, heeel soms drie. En ’s avonds rond 20.00u slaapt hij het klokje rond tot een uur of half acht. Af en toe moeten we er wel uit voor de speen maar hij geeft zich vrijwel vaak weer neer. Erg fijn, zo kom je zelf ook toe aan je rust naar een drukke dag.

 

 

Lauren is zes maanden grote zus, een rol waarin ze zich thuis voelt en dan ook fantastisch uitvoert. In de eerste maanden moesten ze wennen en dat mag. Ze zijn nu twee handen op één buik. Het eerste wat Lauren ’s ochtends zegt is “NOUDDDD”. Ook als ze hem overdag hoort roept ze zijn naam. Vaak leg ik een boxkleed op de grond en Lauren gaat er altijd bij liggen. Ze brengt speelgoed en maakt Noud aan het lachen. Kusjes overal. De laatste tijd wil ze hem ook haar koekjes aan hem geven. Voorheen deelde ze amper iets want alles was van Lauren, nu daar in tegen. Zo leuk om te zien.

 

Liefs,

Welmoed

Alweer dik een week geleden was het zo ver, ik ging vijf daagjes op vakantie met een hele goede vriendin zonder kindjes naar het prachtige eiland Ibiza. Ik vond het best wel spannend maar ik had er ook erg veel zin in. Van te voren hadden we al wat dingetjes uitgezocht wat we eigenlijk niet wilden missen in deze dagen. Van de vijf dagen heb ik een dagboekje gemaakt. En voor het eerst heb ik een vlog gemaakt! Zie hier de link! Vind je hem leuk? Laat dan gerust een berichtje achter!

 

Dag 1: pluk de dag, om 2.15u in de auto richting Schiphol. Onze vlucht ging namelijk om 6.00u al. We konden in alle rust gemakkelijk inchecken en boarden. We hadden twee mooie plekjes bij het raam en waren binnen 2.5 uur al aangekomen op Ibiza, we zaten samen met Wesley en Yolanthe op de vlucht. Onze transfer naar het appartement stond vrijwel bij aankomst al klaar. We konden inchecken bij het appartement maar moesten helaas erg lang wachten tot onze kamer klaar was. Ondertussen zijn we dan ook even gaan ontbijten, naar het strand geweest, boodschapjes gehaald en even ontspannen bij het zwembad van het appartementencomplex. Eenmaal alle koffers uitpakt gingen we begin van de avond lopend richting Ibiza-stad / Figueretas voor het diner, een heerlijke pizza aan het strand. Beide waren we best wel moe van de lange dag en besloten lekker vroeg naar bed te gaan.

    

 

Dag 2: het eerste ontbijtje in het restaurant van ons verblijf. Ik geniet enorm maar het besef dat ik nu even zonder kindjes weg ben komt toch deze ochtend steeds meer binnen en stiekem mis ik ze enorm. Ik kan wel huilen haha. Tijd voor wat afleiding en we besluiten om via de receptie een auto te gaan huren om zelf te gaan touren over het eiland. Beste keuze ever en echt een dikke aanrader. Vooral die Fiat Panda. We zijn naar de Hippie markt in Punta Arabi gegaan net als heel veel andere Nederlandse toeristen, het is mega grote gezellige markt met veel kraampjes en muziek. Na wat souvenirs te hebben ingeslagen gingen we op weg naar Es Vedra, de bekende rots. Super mooi uitzicht en vlakbij een strandje (cala vadelle) met helderblauw water. Dit is een perfect plekje om wat leuke foto’s te maken. Het word al laat en we gaan verder naar het noorden, Sant Antonio, voor het kijken van de zonsondergang. Op aanraden van onze receptioniste gaan we naar een restaurant Golden Buddha. We hebben een mooi plekje, heerlijke (alcoholvrije) cocktails en nacho’s. Het was alleen een bewolkte zonsondergang, maar wel erg mooi door de roze gekleurde lucht erom heen. De wegens van Ibiza zijn trouwens steil en veel scherpte bochten. Het autorijden was wel even wennen omdat Nederland vrijwel vlak en recht is.

 

Dag 3: Vandaag hadden we een dagje Suppen gepland. Stand Up Paddeling. Dit hadden we voor vertrek al geregeld want we wilden dit beide erg graag gaan doen. We werden opgepikt bij het appartement en gingen met de groep naar de oostkant van Ibiza, Cala Xarraca. Eenmaal gewend op het board in het water gingen we paddelend langs de rotsen naar een soort baai met grotten waar je in kon. Het water is helderblauw, we zien er zelfs kleine kwallen en visjes zwemmen. We konden tijdens het suppen helaas geen foto’s maken of filmen. Gelukkig deed onze te leuke instructeur dit met een go –pro camera. We hebben ongeveer 3 uurtjes op het water gezeten, dit was lang genoeg want eenmaal in ons appartement terug vielen we beide als een blok in slaap. ’s Avonds gingen we dineren bij Retro Gusto in Ibiza Stad. Een hippe resto bar midden in de stad met heerlijke salades en verse jus d’orange.

Dag 4: Wauw wat vliegt de tijd, dag vier al weer. Time flies when you’re having fun. Vandaag hadden we een dag Formentera gepland. Met een boot gingen we in ongeveer 45 minuten naar het eiland naast Ibiza. Op Formentera hebben we een fiets gehuurd en fietsen we naar een van de stranden, Playa de ses Illettes. Dit was voor ons de eerste keer dat we op het strand lagen en even helemaal niets deden. En bij komen van de hobbelige fietstocht. Het was erg druk op het strand en we lagen schijnbaar naast een bekende spaanse jongeman, er kwamen regelmatig jonge meiden langs die vroegen of ze met hem op de foto mochten. We weten alleen nog steeds niet wie het is. Op het strand komen verschillende verkopers met vers fruit en cocktails. Erg verfrissend want het was warm en ik verbrandde ondanks het regelmatig insmeren met zonnebrand. Met de boot van 17.00u gingen we weer terug naar Ibiza, even opfrissen in het hotel en weer de stad in. Dit keer meer naar Playa d’en bossa. Hier langs het lange strand staan de bekende hotels, Ushuaïa en het Hard Rock hotel. Op de valreep kwamen we ook nog langs een hippie markt van Playa d’en bossa. Hier leken wel een paar dezelfde kraampjes te staan als in Punta Arabi. Tijdens onze looproute naar Ibiza-stad komen we regelmatig mensen tegen die je tickets willen verkopen voor de grotere feesten en discoteken op Ibiza. Bijna bij elk restaurantje staan ze en spreken ze je aan, Ibiza staat natuurlijk ook wel bekend als party eiland. We dineerde wederom langs het strand, een heerlijke pasta en crème brûlée als dessert.

Dag 5: De laatste dag, ontbijten, koffer inpakken en uitchecken. We hebben een avondvlucht en kunnen onze koffers in de locker van ons appartement de gehele dag daar achter slot achterlaten. We besluiten lopend naar de haven en Dalt Villa te gaan, dit is het oude gedeelte van Ibiza-stad. We kochten de laatste souvenirs, maakten bij elke palmboom foto’s en genoten nog even van het heerlijke eten en de zon. Want ondertussen in Nederland regende het lekker. We gingen terug naar het appartement voor de koffers en onze transfer naar het vliegveld is op tijd. Op het vliegveld kunnen we snel inchecken maar moeten we langer dan gepland wachten op ons vliegtuig want deze had vertraging doordat het erg druk was in het europees luchtruim. Onze piloot kon deze vertraging in de lucht inhalen en hadden we uiteindelijk maar een kwartiertje vertraging.

Ik heb tijdens deze dagen genoten met hoofdletter G. Het was gezellig en we deze dagen alleen maar leuke dingen gedaan. In het begin vond ik het wel wat “raar” om zonder kindjes op stap te zijn, ik ben dit totaal niet gewend en mistte ze dan ook enorm. Vooral de eerste dag. Als we het erover hadden schoot ik al vol en ik wilde er dan liever ook niet over praten. Ik wist natuurlijk dat ze in hele goede handen waren bij de oppas, ik kreeg ook elke dag een foto en een berichtje dat alles goed ging. Naar mate de dagen volgden merkte ik dat ik er wel weer over wilde praten, misschien kwam dit ook omdat we na dichter bij het naar huis gaan aan zaten. Thuis komen en je kindjes platknuffelen is “the best feeling ever”. Er even uit is fijn maar thuis komen is eigenlijk nog veel fijner. ♥

Zijn jullie wel eens zonder kindjes op vakantie geweest?

Liefs, Welmoed.

Jaaaaa!, het is alweer Mei dat betekent dat ons lievelingsmeisje alweer twee is geworden!
Wat vliegt de tijd voorbij. Ik kan het me bijna niet voorstellen dat ze als mini baby uitgegroeid is tot eigenwijze lieve knuffel peuter.

 

Wie jarig is geeft natuurlijk een feestje. Door dat de tijd zó ontzettend snel gaat was deze moeder dus het feestje van dochterlief “even” vergeten. Mede door de “ontzwanger” hormonen en alle drukte van het dagelijks leven denk ik. Ik dacht dat het nog lang niet zo ver was namelijk, maar gelukkig had ik al enige voorbereiding gedaan voor het knalfeestje. Maanden geleden had ik al bedacht dat er een jungle thema moest komen, Lauren is gek op alle dieren van de jungle. Van Pinterest haalde ik de meeste inspiratie voor de aankleding wat betreft de slingers, ballonen en confetti.

Zoals sommige nog van vorig jaar weten maak ik altijd zelf dé taart, dit jaar zei ik tegen manlief ik koop dit jaar wel een taart omdat we het allemaal zo druk hebben en het best wel veel tijd kost er een maken. Ik ben daarin ook wel pietje precies. Maar toch kon ik het niet laten om zelf een taart te maken, dus ik maakte tijd en stond tot middennacht in de keuken voor de perfecte taart. Net als voorgaande jaren een cake bodem gevuld met jam en versierd met botercrème, marsepein en sprinkels.

Het moeilijkste vond ik het op zoek gaan naar een knallend cadeau. De keuze is reuze en Lauren vind ook werkelijk alles leuk om mee te spelen. Bij mijn ouders speelt ze regelmatig met mijn oude Babyborn, baby is het helemaal. Ze moet daar in de wagen, het bedje en ook in bad natuurlijk. En omdat het huis al redelijk vol staat met van alles en nog wat kozen we voor een Babyborn. Haar eigen baby. Het cadeau viel erg goed in smaak, elke ochtend heeft ze het over baby. Verder kreeg ze van vrienden en familie speelgoed van Zoef Zoef dieren, duplo, een gepersonaliseerd boek en spulletjes voor bij haar Babyborn. Ze is ontzettend leuk verwend en speelt ook met alles tegelijk. Zo leuk!

Nu Lauren twee is mag ze ook naar de peuterspeelzaal. Wij hebben er voor gekozen om haar met haar tweede er ook naar toe te laten gaan. Wij denken dat ze er wel aan toe is. Lauren is erg nieuwsgierig en zoekt vrijwel altijd contact met andere kindjes ongeacht de leeftijd. Ook denk ik dat het goed is voor haar ontwikkeling, spelen met andere kindjes, luisteren naar de juf, voor de taalontwikkeling, eigenlijk voor alles wel. Afgelopen woensdag was de grote dag, Lauren mocht naar schooltje. De dagen ervoor had ik haar al wel vertelt dat ze woensdag naar school mocht. De weken er voor ben ik er ook een paar keer met haar langs gelopen om te laten zien waar haar school is. De avond ervoor pakte ze uit het niets haar tas en deze moest op haar rug, ze moest en zou nu naar school. Het was wel grappig want we hadden het er op dat moment helemaal niet over gehad. Als ik voor het op bed ga namelijk vertel wat ze de volgende dag gaat doen slaapt ze vrijwel niet. Ze kan nog niet zo goed begrijpen dat het een dag erna pas is, als je iets vertelt denk ze dat het gelijk gebeurt. Dus na wat ompraten mocht de tas af en heb ik haar uitgelegd dat ze eerst nog moet slapen.

De woensdagochtend heb ik eerst nog niets gezegd, eerst aankleden, rondje badkamer, ontbijten en toen pas “Lauren we gaan zo naar school”. En hop weg was ze, naar de gang, de schoenen, de jas en de tas moesten aan. Noud mocht ook mee. Hand in hand gingen we dan, lopend naar de juf. De jas en tas op de kapstok en spelen maar. Lauren moest in het begin wel even wennen, kort daarna ging ze al overal rond kijken. Bij het afscheid nemen kreeg ik een kus en het was “dagdag”. Ze ging lekker spelen. Ik zal je eerlijk vertellen, ik vond dit zo’n raar moment. Ik kon gelukkig heel gemakkelijk zonder drama het klaslokaal verlaten. Wel moest ik even slikken en kon wel huilen, mijn lieve meisje naar schooltje. Iets met loslaten. Wat worden ze dan in eens groot. Het weg brengen is toch anders dan naar de oppas of gastouder. Lauren heeft het heel leuk gehad en dwarrelde heerlijk rond, af en toe zocht ze contact met andere kindjes. Lauren spreekt nog niet zoveel woordjes als andere kindjes van haar leeftijd volgens juf, maar wij denken maar zo dat komt wel. Ieder zijn eigen ontwikkeling. Ze praat al een stuk meer dan twee weken terug.

Hoe oud waren jullie kindjes toen ze voor het eerst naar de peuterspeelzaal gingen?

 

Veel liefs,

Welmoed en Lauren.

Het is alweer april, wat vliegt de tijd! En onze kleine babyboy is al weer vier maanden oud. Hoog tijd voor een update. Hoe gaat het met ons?

Het gaat goed met ons. Noud groeit keurig volgens zijn lijntje, hij ontwikkelt zich volop en elke dag zie je hem groeien in de dingen die hij doet. De eerste 10 weken huilde Noud best wel veel, maar op één op andere dag was dit voorbij. Net alsof hij er nog niet helemaal klaar voor was. Noud huilt nu alleen als hij iets nodig is, schone luier, voeding of als hij moe is. Logisch en dat mag ook. Noud is een hele tevreden blije baby nu. Wereld van verschil. We hebben sinds 3 weken eindelijk een soort van ritme. Noud krijgt in 24 uur 5 flessen van 180ml. Meestal om 8.30u, 12.30, 16.30, 20.30u en dan komt hij altijd één keer in de nacht. Deze tijd verschilt enorm, soms om 2.30u maar ook wel eens pas om 4.30u. Vanaf 4 maanden oud mag je ook beginnen met het geven van groente- en fruithapjes naast de fles-en borst voeding. We hebben dit Noud 2 keer aangeboden, hij lijkt het erg lekker vinden en hapt ook al goed van de lepel af. Hij heeft de dagen daarna alleen ontzettend last van kramp en lijkt dan minder lekker in zijn vel te zitten dus we wachten hier nog even mee. Over een paar weekjes proberen we het gewoon nog een keer.

Noud sliep vanaf de geboorte eigenlijk al goed, wel hebben we nachtvoeding maar hij geeft zich na de fles vaak weer neer op zijn bedje. Zo kunnen we zelf ook nog een paar uurtjes pakken. Overdag gaat het slapen ook steeds beter. Overdag slaapt hij als we thuis zijn lekker boven in zijn eigen bedje, meestal leg ik hem er wakker in en valt hij zelf na 10 minuutjes in slaap voor een uurtje. Noud doet overdag drie dutjes en na 21.00u slaapt hij één lange ruk tot de nachtvoeding.

Lauren en Noud zijn twee handen op 1 buik tegenwoordig. Lauren geeft Noud steeds vaker wat speelgoed en het eerste wat ze ’s ochtends zegt is “nouuuud”. Dus hop kleertjes aan en naar Noud die nog lekker in zijn bedje ligt. Lauren lijkt al helemaal gewend aan Noud. Ze houdt hem de hele dag in de gaten en Noud haar ook. Lachen gieren brullen. Noud vind het heerlijk om op zijn buikje op het boxkleed op de grond te liggen, zo kan hij mooi om zich heen kijken en zien wat zijn grote zus allemaal uitspookt. In de Stokke Newborn mag hij ook graag zitten, hij probeert sinds deze week alleen steeds meer rechtop te gaan zitten. Buikspieren trainen. Noud probeert steeds vaker zelf speelgoed te pakken en te ontdekken met zijn mond. Hij speelt ook graag met zijn handjes.

Om alles bij te houden van de ontwikkeling van Noud hebben wij een paar hele leuke invulboeken. Het leuke aan zo’n invul boek is dat je later als je kindje groter is alles gemakkelijk terug kan lezen hoe het in de eerste maanden ging. In zo’n invulboek staan vragen gericht op de leeftijd van je baby en op bijna elke pagina kun je leuke foto’s toe voegen. Lekker creabea. 1 gouden tip, houd het tijdig bij. Want met zo’n “ontzwangerbrein” als mij “vergeet” je wel eens dingen.

Houden jullie ook een invulboek bij? En wanneer begonnen jullie met de hapjes?

 

Liefs,

Welmoed.

Vorige week gingen wij met het gezinnetje naar de Orchideeënhoeve in Luttelgeest. Op Instagram had ik het al eens voorbij zien komen bij anderen. Het ziet er zo leuk uit, een tropisch paradijs. Plezier voor jong en oud. De Orchideeënhoeve is voor ons maar een halfuurtje rijden en de entreeprijs is €12,50 per volwassen, kinderen t/m 3 jaar zijn gratis en kinderen van 4 t/m 12 jaar kosten €7,50. Er zijn verschillende tuinen met per tuin weer andere dieren.

Doordat je vanaf begin af aan een looproute volgt mis je niets van het grote avontuur. De looproute komt eerst langs de tuinen, het regenwoud, orchideeëntuin, Lorituin, de vlindertuin en natuurlijk bij het grote speelparadijs. De looproute leg je af op de verschillende paadjes, en deze paadjes zijn kinderwagenproof! Je kunt er zelfs overheen met de duowagen. Het is breed genoeg en zo kun je ook alles mee maken. Langs de paden zwemmen grote vissen die je ook kunt voeren met speciaal vissenvoer. Op meerdere plaatsen zijn mogelijkheden om wat drinken te halen. Lauren kon tijdens dit avontuur gewoon zelf rond lopen, wel moesten we haar in de gaten houden bij het water waar de vissen zwemmen, daar er niet altijd een hekje voor zit.

In het grote speelparadijs zijn twee speelgedeeltes, één voor de kleinere kinderen en natuurlijk de andere voor de wat oudere kinderen. Na het speelparadijs kom je langs het theater en ben je zo in het restaurant met de zwevende bloementuin. Een pluspunt van dit restaurant is dat er een magnetron aanwezig, zo kun je gemakkelijk baby(fles) voeding opwarmen en hoef je geen thermoskannen mee te slepen. Super handig!

Naast de tuinen en het speelparadijs kun je hier ook natuurlijk verschillende soorten orchideeën en andere prachtige planten kopen. Ik vind het een dikke aanrader, Lauren was vrij om overal naar toe te lopen en te ontdekken, ze had niet veel oog voor de dieren maar wel voor alle leuke paadjes door de planten. De Lorituin met papegaaien vond ze niets, ze kraaide ook best wel luid. Tijdens ons avontuur sliep Noud heerlijk in de kinderwagenbak en leek het gehobbel heerlijk te vinden. Toen wij er waren was het mega rustig en hadden we niet last van de drukte van anderen, super relaxt.

Zijn jullie al een naar de Orchieeënhoeve gewest met de kids? Vanaf 30 maart zijn er ook Maki’s!

 

Liefs,

Welmoed.

Laatst werd in het nieuws bekend gemaakt dat vrouwen steeds later moeder worden. Gemiddeld is dit rond het 30e levensjaar. Eerst carrière en dan pas kinderen. Uit cijfers van Centraal bureau van de Statistiek blijkt dat deze leeftijd elk jaar stijgt. Ook het aantal tienermoeders neemt per jaar af. Maar wat is eigenlijk de ideale leeftijd voor het krijgen van een kind? Ik denk dat dit per persoon verschilt. Zelf was ik 21 toen ik voor het eerst moeder werd. Ik zat in het laatste jaar van de opleiding die ik volgde en liep een stage van 24 uur per week. Deze kon ik beide helaas niet afronden tijdens de zwangerschap door verschillende klachten zoals HG en harde buiken. Dus stelde ik het afronden van de opleiding uit tot na de zomervakantie en ging toen verder. Ik ronde de opleiding een halfjaar eerder dan gepland af en zorgde tijdens het afronden van de opleiding met stage ook voor Lauren. Ik deed het stukje carrière en moeder worden tegelijk.

Ik zie zelf veel voordelen aan het worden van jong moeder. Hier komen ze!

Jonge grootouders & overgrootouders: Onze ouders waren zelf ook niet super oud toen ze kinderen kregen, rond de 30. Dus toen ik moeder werd waren zij net 50. Ze zijn hartstikke fit en kunnen nog van alles ondernemen met onze kinderen. Super leuk! Ze passen beide ook 1 dag per week met heel veel plezier op. Het mooiste vind ik eigenlijk dat onze opa’s en oma’s de kinderen ook nog mee mogen maken. Ze maken dus hun achterkleinkinderen bewust mee. Dat is eigenlijk best wel bijzonder. 4 generaties!

Fit, flexibel en snel terug in je oude figuur: Doordat je jong bent heb je minder slaap nodig. Ook was ik een nachtje doorhalen door al het stappen in het verleden ook wel gewend. Ik kan nog redelijk goed functioneren na een kort nachtje slaap, anders is daar nog altijd die geliefde koffie die je een boost geeft en de dag door helpt. Na de bevalling was ik mega snel weer terug naar mijn oude figuur, sneller dan toen na de zwangerschap van Lauren. Ik was nu ook maar 6! kilo aangekomen. Twee dagen na de bevalling paste ik alweer in mijn spijkerbroek, maar ik liep het liefst nog lekker in een joggingbroek. Als je jong bent ben je erg flexibel in meerdere dingen. Ik weet me goed aan te passen. Lukt het linksom niet dan gaan we wel rechtsom. Waar nodig improviseer je en als jonge moeder houd je je minder vast aan patronen. Die flexibiliteit maakt het opvoeden makkelijker.

Nog een heel leven en voor altijd jong: Als onze vrienden over een paar jaar beginnen met kinderen zijn die van ons als een stuk groter. Wij hebben dan de vrijheid om meer te gaan en te staan. En nog meer energie en tijd om al onze verdere dromen waar te maken. Maar voor nu genieten we nog heerlijk van onze twee lieve kindjes. Leeftijd is maar een nummer, je bent zo oud als hoe je je voelt. Soms voel ik me wel 80 na veel nachten met weinig slaap en dagen met veel gehuil. Maar na een grote lach en een peuter in de schaterlach voel je je al weer gauw 23.

 

Hoe oud waren jullie toen je voor het eerst moeder werd?

Liefs,

Welmoed.

Iedereen met kinderen kent ze wel, sprongetjes. Een plotselinge verandering in de mentale ontwikkeling van kindje. Die meestal gepaard gaan met hangerig, huilerig en humeurig. Een gezellig feestje. Je kindje is lastiger en moeilijker dan dat je gewend bent. Bij de één is een bepaalde sprong heviger dan een ander, dit komt doordat ze gepaard gaan met hersenveranderingen waarbij zich een nieuwe waarnemingsvermogen ontwikkeld. Bijna elke sprong heeft twee perioden: de lastige periode waarbij je kindje dus huileriger en hangeriger is dan dat je gewend bent. De vooruitgang kan stilstaan of zelfs even achter uitgaan. En er is de periode van nieuwe dingen ontdekken of oude dingen anders doen. Je kindje zal nieuwe interesses hebben en is zelfstandiger.

Lauren zit ook regelmatig in een sprong. Als baby merkte ik hier nooit zoveel van, ze was vaak wel hetzelfde en totaal niet hangerig, huilerig of humeurig. Maar sinds ze 1,5 jaar oud is wel en sinds deze week is het dubbel feest. Ze had begin januari net als ieder ander last van de virussen en een griepje, of het eindeloze feestje mede doordat de maand december extra druk was georganiseerd is, geen idee maar ze zit nu dus in een dikke vette sprong. Ze is me met alles aan het uit testen en gaat telkens de strijd aan. Want ja wat is nou nee, Lauren denkt hier vaak ietsje anders over. Bij het woord “nee”, “hoeft niet” of “doen we niet” gaat ze vaak gestrekt op de vloer met de nodige tranen. Ze heeft de nodige driftbuien waarbij ze ook wel eens slaat, schopt of gilt. Deze driftbuien komen soms uit het niets of door frustratie, honger, verveling of omdat ze moe is. Ik merk dat deze sprong langer dan normaal duurt en ook heftiger is. We zijn dit helemaal niet van haar gewend, maar het hoort erbij en ze laat ook hele leuke dingen zien.

Ze begrijpt steeds meer dingen en wil overal mee helpen in het huishouden. Als ze de vaatwasser open hoort gaan staat ze er met de neus bovenop om er alvast dingen uit te pakken. Als we gaan “opruimen” loopt ze naar de bijkeuken en wijst ze naar de stofzuigen want bij opruimen hoort stofzuigen. Ze probeert steeds meer woorden te zeggen en heeft hele verhalen met woorden die nog steeds niet bestaan. Als ze in de kinderwagen zwaait ze naar onbekenden en begroet ze deze ook. Ze is graag onder de mensen en vind het heerlijk om af en toe even te knuffelen of heerlijk op schoot te zitten als ze moe is. Dit wilde ze voorheen nooit. Ze is nog steeds verliefd Noud en als ze hem ziet moet hij ook eerst even een kusje en aai over zijn hoofd hebben.

Ik vind dit één van de lastigste sprongen tot nu toe. In een korte tijd veranderd ze enorm en word je met bijna alles uitgetest, dit ben ik totaal niet gewend. En je moet dus elke keer maar volhouden en dingen herhalen. Dit kost best veel energie, het is soms ook best frustrerend en ja soms is toegeven dan voor een keer makkelijker. Maar oh wat is het elke dag genieten met ons vrolijke boefje dat 20x op een dag “mama” roept.

Zitten jullie peuterpubertjes ook in deze sprong?

 

Liefs,

Welmoed.

Vandaag laten wij een collega ondernemer uit de buurt aan het woord.
Het bedrijf Jilsen uit Lemmer.

Jilsen is een specialist op het gebied van brede schacht laarzen.
Wij maken al bijna 10 jaar prachtige leren laarzen voor dames met dikkere kuiten en / of bredere enkels.

De laarzen zijn gemaakt van zacht leer en volledig gevoerd.

Onze laarzen zijn verkrijgbaar in kuitmaat 40, 44, 48 en 52 cm.
Dit is de kuitmaat op het breedste punt van de laars.

Bent u benieuwd naar onze collectie?
Neem dan gerust een kijkje op onze webshop Jilsen.com

Liefs Jilsen

Alweer een maand geleden werden wij een gezin van vier. Wat gaat de tijd ongelooflijk snel en het is net alsof Noud er altijd al is geweest. Tijdens deze eerste maand zaten we alleen niet altijd even op die “blauwe wolk”. In de eerste weken was het nog erg zoeken wat Noud nodig had wanneer hij huilde. We moesten best wel wennen aan het gehuil want Lauren huilde praktisch nooit, ze kreunde wat als ze iets “moest” en huilde misschien alleen met de vaccinaties. Dus het was even omschakelen.

In een maand tijd is Noud bijna een kilo gegroeid en wel 3 centimeters. Hij groeit keurig verder op zijn eigen lijntje. In het begin leek Noud wat te weinig voeding te krijgen dus gaven we hem wat meer op advies van de verloskundige maar toen begon hij regelmatig te spugen, het golfde eruit. Wat bleek, hij kreeg te veel. Na een maand hebben we eindelijk een balans gevonden die past bij Noud zijn behoefde. Noud slaapt het lekkerst in de Puckababy, hij is al erg sterk en houd zichzelf zonder Puckababy lang wakker doordat hij druk met zijn handjes aan het bewegen is. Hij ligt het liefst op zijn buikje en hij houdt zijn hoofdje dan ook al een lang poosje omhoog want hij mag graag alles in de gaten houden en wil niets missen van wat er om hem heen gebeurd. Sinds zaterdag heeft hij zijn lach ontdekt en trakteert hij ons elke dag vaker op zijn prachtig mooie lach.

Vorige week gingen we op controle bij het consultatiebureau bij de kinderarts. Deze heeft Noud van top tot teen gecheckt, alles was goed! Noud bleek alleen spruw te hebben. Spruw is één van de wel bekende babykwaaltjes. Het is een infectie aan het slijmvlies in de mond. Er zitten dan witte spikkels op de tong, gehemelte en in de wangzakken. Baby’s met spruw kunnen ook huilerig worden, spruw is verder onschuldig gelukkig. Noud had het alleen in de wangzakken. Noud was die dagen ervoor wel erg huilerig en dronk minder goed, maar of het van de spruw kwam of door een sprong blijft een raadsel. Voor de spruw hebben we medicijnen gekregen en het lijkt erg goed te helpen.

Lauren is nog steeds helemaal verliefd op Noud maar dit was niet altijd zo. Heb ik Lauren dan wel genoeg voorbereid op de komst van Noud? Ik heb geen idee, ik denk dat je ze nooit helemaal kan voorbereiden op iets wat komt en dan perfect loopt. Voordat Noud er was zag Lauren mijn dikke buik, we vertelden haar dat er een baby in zat en namen Lauren regelmatig mee naar Noud zijn slaapkamertje. Als je Lauren nu vraagt waar is de baby wijst ze naar de box. Lauren is natuurlijk nog maar anderhalf jaar oud en begrijpt sommige dingen nog niet helemaal. Ze zit in de peuterpuberfase waarbij ze enorm de grens op zoekt en iedereen uittest waarbij ze ook af en toe met dingen gaat gooien of slaan. Dit doet ze om te zien hoe wij hierop reageren. Wij keuren dit natuurlijk af en vertellen dat het niet mag. Ook Noud was al een paar keer de “Sjaak”. Sorry Noud. Na twee keer was dit gelukkig over en snapte ze dat het niet de bedoeling was. Ze geeft hem met liefde de hele dag door kusjes, een aai over zijn hoofdje en mag hem graag uitkleden.

Na 2,5 week ging manlief weer aan het werk en mocht ik alleen voor de kindjes zorgen van maandag tot vrijdag. Ik zal je eerlijk vertellen, ik vind het soms best wel tegen vallen. Dat komt dan vooral door de dagen met weinig slaap en de kids veel huilen. Maar het hoort er bij en elke week gaat het beter, krijgen we steeds meer een ritme, word er een stuk minder gehuild en slapen we steeds beter. Ik zit nu weer op die blauw wolk. En als het een dagje minder gaat is een pyjamadagje ook heerlijk. Afgelopen weekend ging ik voor het eerst de deur uit zonder baby. Ik kan hier erg van genieten en heb dit ook nodig  want ik ben beslist geen thuiszitter. Ik mag er graag uit, ik ben naast mama ook nog gewoon mezelf. Samen met een vriendinnetje ging ik twee uurtjes lunchen, even wat ander praat en een andere omgeving. I love it! Door er regelmatig even een kort momentje uit te gaan zonder kids laad ik mezelf weer op en voel ik me helemaal topfit. Happy mama, happy kids.

Was jullie eerste maand ook zo’n zoektocht? Wij gaan weer verder genieten op de blauwe wolk!

Liefs,

Welmoed.

 

Nog een paar dagen en dan is het alweer 2018. Wat is het jaar voorbij gevlogen en wat was het weer een bijzonder mooi jaar. 2017 was een enorm druk jaar met veel nieuwe leuke uitdagingen die op mijn weg kwamen. We werden dit jaar ook een gezin van vier en gingen voor het eerst op vakantie met Lauren. Hoogtijd voor een throwback op al deze mooie hoogte en dieptepunten.

In het begin van 2017 studeerde ik af en mocht ik het mijn diploma Verpleegkundige ophalen. Man wat was ik trots, nog steeds eigenlijk. Stage lopen, afstuderen, voor Lauren zorgen, huishouden, een man tevreden houden en mezelf. Het was een hele drukke periode, maar ik heb het gered en mocht een halfjaar eerder dan verwacht dat prachtige papiertje ophalen. Tevens mocht ik blijven werken op de plek waar ik mijn laatste stage deed, een hele leuke werkplek met super collega’s. Sinds februari leef ik zonder galblaas, deze moest er helaas uit omdat ik last had van galstenen en ik een ontsteking kreeg aan mijn galblaas nadat ze de galsteen hadden verwijderd. Gelukkig is alles weer goed herstelt en het leven zonder galblaas bevalt erg goed. In maart hadden Remco en ik ons 1 jarig jubileum van ons geregistreerde partnerschap, time flies! En in april waren we alweer vier jaar mega gelukkig samen. Ook ben ik in de maand april begonnen met het schrijven van blogs voor de allerleukste babywinkel, Babyhuis Wierdsma in Sneek. Elke twee weken doe ik dit met enorm veel plezier en staan er nog meerdere leuke onderwerpen op de planning.

In de maand mei werd onze oudste spetter 1 jaar, wat was het een heerlijk feest. Een maand daarna zette Lauren haar eerste stapjes en niet veel later rende ze de hele kamer al door. Elke week kwamen er ook nieuwe woordjes bij en vooral woordjes waarvan we nog steeds niets van verstaan, maar wat kletst ze wat af. In juni gingen we voor het eerst met z’n drieën op vakantie naar Hof van Saksen. Een topweek! We gingen voor het eerst naar de dierentuin met Lauren, ze keek haar ogen uit. In de maand juli hadden we de 20-weken echo van onze tweede spetter, alles was goed en we kwamen er achter dat we een jongen verwachtten. Ook genoten we deze periode van de zomer in Nederland met veel regen. Hopen dat het in 2018 wat minder regent.

In september hadden Remco en ik onze “zomervakantie”. We gingen klussen op de babykamer zodat hij klaar was voor de komst van Noud.  We gingen nog even met z’n tweeën er twee nachtjes tussenuit. We zijn naar een luxe hotel vlakbij Amsterdam geweest, met een heerlijk bubbelbad. Oktober was de laatste maand waarin in mocht werken want vanaf november had ik zwangerschapsverlof. November was een rustige maand waarin we de laatste dingetjes klaar maakten voor de komst van Noud en deden we het verder erg rustig aan. In december vierden we nog uitgebreid gezellig sinterklaas met de familie. En niet veel later na heel veel avonden met harde buiken kwam onze Noud dan eindelijk na lang wachten op 11-12 ter wereld. Wat zijn we trots, nu zijn we een familie van vier. We vierden net als de rest van Nederland Kerst met familie, sperzieboontjes, varkenshaas, heerlijke hapjes en natuurlijk met wijn en prosecco.

Voor mij was 2017 een topjaar. In het begin van het jaar was een drukke periode maar steeds meer komt er nu weer wat rust in de tent. Goede voornemens heb ik eigenlijk niet. Behalve dan genieten van het leven. Hoe was jullie 2017 en hebben jullie goede voornemens voor 2018?

Voor 2018 hoop ik veel leuke dingen te mogen doen met ons gezin, lieve vrienden en onze prachtige families. Ik wens jullie een knallend uiteinde en proost op een bijzonder mooi 2018.

Liefs, Welmoed.