Vorige week gingen wij met het gezinnetje naar de Orchideeënhoeve in Luttelgeest. Op Instagram had ik het al eens voorbij zien komen bij anderen. Het ziet er zo leuk uit, een tropisch paradijs. Plezier voor jong en oud. De Orchideeënhoeve is voor ons maar een halfuurtje rijden en de entreeprijs is €12,50 per volwassen, kinderen t/m 3 jaar zijn gratis en kinderen van 4 t/m 12 jaar kosten €7,50. Er zijn verschillende tuinen met per tuin weer andere dieren.

Doordat je vanaf begin af aan een looproute volgt mis je niets van het grote avontuur. De looproute komt eerst langs de tuinen, het regenwoud, orchideeëntuin, Lorituin, de vlindertuin en natuurlijk bij het grote speelparadijs. De looproute leg je af op de verschillende paadjes, en deze paadjes zijn kinderwagenproof! Je kunt er zelfs overheen met de duowagen. Het is breed genoeg en zo kun je ook alles mee maken. Langs de paden zwemmen grote vissen die je ook kunt voeren met speciaal vissenvoer. Op meerdere plaatsen zijn mogelijkheden om wat drinken te halen. Lauren kon tijdens dit avontuur gewoon zelf rond lopen, wel moesten we haar in de gaten houden bij het water waar de vissen zwemmen, daar er niet altijd een hekje voor zit.

In het grote speelparadijs zijn twee speelgedeeltes, één voor de kleinere kinderen en natuurlijk de andere voor de wat oudere kinderen. Na het speelparadijs kom je langs het theater en ben je zo in het restaurant met de zwevende bloementuin. Een pluspunt van dit restaurant is dat er een magnetron aanwezig, zo kun je gemakkelijk baby(fles) voeding opwarmen en hoef je geen thermoskannen mee te slepen. Super handig!

Naast de tuinen en het speelparadijs kun je hier ook natuurlijk verschillende soorten orchideeën en andere prachtige planten kopen. Ik vind het een dikke aanrader, Lauren was vrij om overal naar toe te lopen en te ontdekken, ze had niet veel oog voor de dieren maar wel voor alle leuke paadjes door de planten. De Lorituin met papegaaien vond ze niets, ze kraaide ook best wel luid. Tijdens ons avontuur sliep Noud heerlijk in de kinderwagenbak en leek het gehobbel heerlijk te vinden. Toen wij er waren was het mega rustig en hadden we niet last van de drukte van anderen, super relaxt.

Zijn jullie al een naar de Orchieeënhoeve gewest met de kids? Vanaf 30 maart zijn er ook Maki’s!

 

Liefs,

Welmoed.

Laatst werd in het nieuws bekend gemaakt dat vrouwen steeds later moeder worden. Gemiddeld is dit rond het 30e levensjaar. Eerst carrière en dan pas kinderen. Uit cijfers van Centraal bureau van de Statistiek blijkt dat deze leeftijd elk jaar stijgt. Ook het aantal tienermoeders neemt per jaar af. Maar wat is eigenlijk de ideale leeftijd voor het krijgen van een kind? Ik denk dat dit per persoon verschilt. Zelf was ik 21 toen ik voor het eerst moeder werd. Ik zat in het laatste jaar van de opleiding die ik volgde en liep een stage van 24 uur per week. Deze kon ik beide helaas niet afronden tijdens de zwangerschap door verschillende klachten zoals HG en harde buiken. Dus stelde ik het afronden van de opleiding uit tot na de zomervakantie en ging toen verder. Ik ronde de opleiding een halfjaar eerder dan gepland af en zorgde tijdens het afronden van de opleiding met stage ook voor Lauren. Ik deed het stukje carrière en moeder worden tegelijk.

Ik zie zelf veel voordelen aan het worden van jong moeder. Hier komen ze!

Jonge grootouders & overgrootouders: Onze ouders waren zelf ook niet super oud toen ze kinderen kregen, rond de 30. Dus toen ik moeder werd waren zij net 50. Ze zijn hartstikke fit en kunnen nog van alles ondernemen met onze kinderen. Super leuk! Ze passen beide ook 1 dag per week met heel veel plezier op. Het mooiste vind ik eigenlijk dat onze opa’s en oma’s de kinderen ook nog mee mogen maken. Ze maken dus hun achterkleinkinderen bewust mee. Dat is eigenlijk best wel bijzonder. 4 generaties!

Fit, flexibel en snel terug in je oude figuur: Doordat je jong bent heb je minder slaap nodig. Ook was ik een nachtje doorhalen door al het stappen in het verleden ook wel gewend. Ik kan nog redelijk goed functioneren na een kort nachtje slaap, anders is daar nog altijd die geliefde koffie die je een boost geeft en de dag door helpt. Na de bevalling was ik mega snel weer terug naar mijn oude figuur, sneller dan toen na de zwangerschap van Lauren. Ik was nu ook maar 6! kilo aangekomen. Twee dagen na de bevalling paste ik alweer in mijn spijkerbroek, maar ik liep het liefst nog lekker in een joggingbroek. Als je jong bent ben je erg flexibel in meerdere dingen. Ik weet me goed aan te passen. Lukt het linksom niet dan gaan we wel rechtsom. Waar nodig improviseer je en als jonge moeder houd je je minder vast aan patronen. Die flexibiliteit maakt het opvoeden makkelijker.

Nog een heel leven en voor altijd jong: Als onze vrienden over een paar jaar beginnen met kinderen zijn die van ons als een stuk groter. Wij hebben dan de vrijheid om meer te gaan en te staan. En nog meer energie en tijd om al onze verdere dromen waar te maken. Maar voor nu genieten we nog heerlijk van onze twee lieve kindjes. Leeftijd is maar een nummer, je bent zo oud als hoe je je voelt. Soms voel ik me wel 80 na veel nachten met weinig slaap en dagen met veel gehuil. Maar na een grote lach en een peuter in de schaterlach voel je je al weer gauw 23.

 

Hoe oud waren jullie toen je voor het eerst moeder werd?

Liefs,

Welmoed.

Iedereen met kinderen kent ze wel, sprongetjes. Een plotselinge verandering in de mentale ontwikkeling van kindje. Die meestal gepaard gaan met hangerig, huilerig en humeurig. Een gezellig feestje. Je kindje is lastiger en moeilijker dan dat je gewend bent. Bij de één is een bepaalde sprong heviger dan een ander, dit komt doordat ze gepaard gaan met hersenveranderingen waarbij zich een nieuwe waarnemingsvermogen ontwikkeld. Bijna elke sprong heeft twee perioden: de lastige periode waarbij je kindje dus huileriger en hangeriger is dan dat je gewend bent. De vooruitgang kan stilstaan of zelfs even achter uitgaan. En er is de periode van nieuwe dingen ontdekken of oude dingen anders doen. Je kindje zal nieuwe interesses hebben en is zelfstandiger.

Lauren zit ook regelmatig in een sprong. Als baby merkte ik hier nooit zoveel van, ze was vaak wel hetzelfde en totaal niet hangerig, huilerig of humeurig. Maar sinds ze 1,5 jaar oud is wel en sinds deze week is het dubbel feest. Ze had begin januari net als ieder ander last van de virussen en een griepje, of het eindeloze feestje mede doordat de maand december extra druk was georganiseerd is, geen idee maar ze zit nu dus in een dikke vette sprong. Ze is me met alles aan het uit testen en gaat telkens de strijd aan. Want ja wat is nou nee, Lauren denkt hier vaak ietsje anders over. Bij het woord “nee”, “hoeft niet” of “doen we niet” gaat ze vaak gestrekt op de vloer met de nodige tranen. Ze heeft de nodige driftbuien waarbij ze ook wel eens slaat, schopt of gilt. Deze driftbuien komen soms uit het niets of door frustratie, honger, verveling of omdat ze moe is. Ik merk dat deze sprong langer dan normaal duurt en ook heftiger is. We zijn dit helemaal niet van haar gewend, maar het hoort erbij en ze laat ook hele leuke dingen zien.

Ze begrijpt steeds meer dingen en wil overal mee helpen in het huishouden. Als ze de vaatwasser open hoort gaan staat ze er met de neus bovenop om er alvast dingen uit te pakken. Als we gaan “opruimen” loopt ze naar de bijkeuken en wijst ze naar de stofzuigen want bij opruimen hoort stofzuigen. Ze probeert steeds meer woorden te zeggen en heeft hele verhalen met woorden die nog steeds niet bestaan. Als ze in de kinderwagen zwaait ze naar onbekenden en begroet ze deze ook. Ze is graag onder de mensen en vind het heerlijk om af en toe even te knuffelen of heerlijk op schoot te zitten als ze moe is. Dit wilde ze voorheen nooit. Ze is nog steeds verliefd Noud en als ze hem ziet moet hij ook eerst even een kusje en aai over zijn hoofd hebben.

Ik vind dit één van de lastigste sprongen tot nu toe. In een korte tijd veranderd ze enorm en word je met bijna alles uitgetest, dit ben ik totaal niet gewend. En je moet dus elke keer maar volhouden en dingen herhalen. Dit kost best veel energie, het is soms ook best frustrerend en ja soms is toegeven dan voor een keer makkelijker. Maar oh wat is het elke dag genieten met ons vrolijke boefje dat 20x op een dag “mama” roept.

Zitten jullie peuterpubertjes ook in deze sprong?

 

Liefs,

Welmoed.

Vandaag laten wij een collega ondernemer uit de buurt aan het woord.
Het bedrijf Jilsen uit Lemmer.

Jilsen is een specialist op het gebied van brede schacht laarzen.
Wij maken al bijna 10 jaar prachtige leren laarzen voor dames met dikkere kuiten en / of bredere enkels.

De laarzen zijn gemaakt van zacht leer en volledig gevoerd.

Onze laarzen zijn verkrijgbaar in kuitmaat 40, 44, 48 en 52 cm.
Dit is de kuitmaat op het breedste punt van de laars.

Bent u benieuwd naar onze collectie?
Neem dan gerust een kijkje op onze webshop Jilsen.com

Liefs Jilsen

Alweer een maand geleden werden wij een gezin van vier. Wat gaat de tijd ongelooflijk snel en het is net alsof Noud er altijd al is geweest. Tijdens deze eerste maand zaten we alleen niet altijd even op die “blauwe wolk”. In de eerste weken was het nog erg zoeken wat Noud nodig had wanneer hij huilde. We moesten best wel wennen aan het gehuil want Lauren huilde praktisch nooit, ze kreunde wat als ze iets “moest” en huilde misschien alleen met de vaccinaties. Dus het was even omschakelen.

In een maand tijd is Noud bijna een kilo gegroeid en wel 3 centimeters. Hij groeit keurig verder op zijn eigen lijntje. In het begin leek Noud wat te weinig voeding te krijgen dus gaven we hem wat meer op advies van de verloskundige maar toen begon hij regelmatig te spugen, het golfde eruit. Wat bleek, hij kreeg te veel. Na een maand hebben we eindelijk een balans gevonden die past bij Noud zijn behoefde. Noud slaapt het lekkerst in de Puckababy, hij is al erg sterk en houd zichzelf zonder Puckababy lang wakker doordat hij druk met zijn handjes aan het bewegen is. Hij ligt het liefst op zijn buikje en hij houdt zijn hoofdje dan ook al een lang poosje omhoog want hij mag graag alles in de gaten houden en wil niets missen van wat er om hem heen gebeurd. Sinds zaterdag heeft hij zijn lach ontdekt en trakteert hij ons elke dag vaker op zijn prachtig mooie lach.

Vorige week gingen we op controle bij het consultatiebureau bij de kinderarts. Deze heeft Noud van top tot teen gecheckt, alles was goed! Noud bleek alleen spruw te hebben. Spruw is één van de wel bekende babykwaaltjes. Het is een infectie aan het slijmvlies in de mond. Er zitten dan witte spikkels op de tong, gehemelte en in de wangzakken. Baby’s met spruw kunnen ook huilerig worden, spruw is verder onschuldig gelukkig. Noud had het alleen in de wangzakken. Noud was die dagen ervoor wel erg huilerig en dronk minder goed, maar of het van de spruw kwam of door een sprong blijft een raadsel. Voor de spruw hebben we medicijnen gekregen en het lijkt erg goed te helpen.

Lauren is nog steeds helemaal verliefd op Noud maar dit was niet altijd zo. Heb ik Lauren dan wel genoeg voorbereid op de komst van Noud? Ik heb geen idee, ik denk dat je ze nooit helemaal kan voorbereiden op iets wat komt en dan perfect loopt. Voordat Noud er was zag Lauren mijn dikke buik, we vertelden haar dat er een baby in zat en namen Lauren regelmatig mee naar Noud zijn slaapkamertje. Als je Lauren nu vraagt waar is de baby wijst ze naar de box. Lauren is natuurlijk nog maar anderhalf jaar oud en begrijpt sommige dingen nog niet helemaal. Ze zit in de peuterpuberfase waarbij ze enorm de grens op zoekt en iedereen uittest waarbij ze ook af en toe met dingen gaat gooien of slaan. Dit doet ze om te zien hoe wij hierop reageren. Wij keuren dit natuurlijk af en vertellen dat het niet mag. Ook Noud was al een paar keer de “Sjaak”. Sorry Noud. Na twee keer was dit gelukkig over en snapte ze dat het niet de bedoeling was. Ze geeft hem met liefde de hele dag door kusjes, een aai over zijn hoofdje en mag hem graag uitkleden.

Na 2,5 week ging manlief weer aan het werk en mocht ik alleen voor de kindjes zorgen van maandag tot vrijdag. Ik zal je eerlijk vertellen, ik vind het soms best wel tegen vallen. Dat komt dan vooral door de dagen met weinig slaap en de kids veel huilen. Maar het hoort er bij en elke week gaat het beter, krijgen we steeds meer een ritme, word er een stuk minder gehuild en slapen we steeds beter. Ik zit nu weer op die blauw wolk. En als het een dagje minder gaat is een pyjamadagje ook heerlijk. Afgelopen weekend ging ik voor het eerst de deur uit zonder baby. Ik kan hier erg van genieten en heb dit ook nodig  want ik ben beslist geen thuiszitter. Ik mag er graag uit, ik ben naast mama ook nog gewoon mezelf. Samen met een vriendinnetje ging ik twee uurtjes lunchen, even wat ander praat en een andere omgeving. I love it! Door er regelmatig even een kort momentje uit te gaan zonder kids laad ik mezelf weer op en voel ik me helemaal topfit. Happy mama, happy kids.

Was jullie eerste maand ook zo’n zoektocht? Wij gaan weer verder genieten op de blauwe wolk!

Liefs,

Welmoed.

 

Nog een paar dagen en dan is het alweer 2018. Wat is het jaar voorbij gevlogen en wat was het weer een bijzonder mooi jaar. 2017 was een enorm druk jaar met veel nieuwe leuke uitdagingen die op mijn weg kwamen. We werden dit jaar ook een gezin van vier en gingen voor het eerst op vakantie met Lauren. Hoogtijd voor een throwback op al deze mooie hoogte en dieptepunten.

In het begin van 2017 studeerde ik af en mocht ik het mijn diploma Verpleegkundige ophalen. Man wat was ik trots, nog steeds eigenlijk. Stage lopen, afstuderen, voor Lauren zorgen, huishouden, een man tevreden houden en mezelf. Het was een hele drukke periode, maar ik heb het gered en mocht een halfjaar eerder dan verwacht dat prachtige papiertje ophalen. Tevens mocht ik blijven werken op de plek waar ik mijn laatste stage deed, een hele leuke werkplek met super collega’s. Sinds februari leef ik zonder galblaas, deze moest er helaas uit omdat ik last had van galstenen en ik een ontsteking kreeg aan mijn galblaas nadat ze de galsteen hadden verwijderd. Gelukkig is alles weer goed herstelt en het leven zonder galblaas bevalt erg goed. In maart hadden Remco en ik ons 1 jarig jubileum van ons geregistreerde partnerschap, time flies! En in april waren we alweer vier jaar mega gelukkig samen. Ook ben ik in de maand april begonnen met het schrijven van blogs voor de allerleukste babywinkel, Babyhuis Wierdsma in Sneek. Elke twee weken doe ik dit met enorm veel plezier en staan er nog meerdere leuke onderwerpen op de planning.

In de maand mei werd onze oudste spetter 1 jaar, wat was het een heerlijk feest. Een maand daarna zette Lauren haar eerste stapjes en niet veel later rende ze de hele kamer al door. Elke week kwamen er ook nieuwe woordjes bij en vooral woordjes waarvan we nog steeds niets van verstaan, maar wat kletst ze wat af. In juni gingen we voor het eerst met z’n drieën op vakantie naar Hof van Saksen. Een topweek! We gingen voor het eerst naar de dierentuin met Lauren, ze keek haar ogen uit. In de maand juli hadden we de 20-weken echo van onze tweede spetter, alles was goed en we kwamen er achter dat we een jongen verwachtten. Ook genoten we deze periode van de zomer in Nederland met veel regen. Hopen dat het in 2018 wat minder regent.

In september hadden Remco en ik onze “zomervakantie”. We gingen klussen op de babykamer zodat hij klaar was voor de komst van Noud.  We gingen nog even met z’n tweeën er twee nachtjes tussenuit. We zijn naar een luxe hotel vlakbij Amsterdam geweest, met een heerlijk bubbelbad. Oktober was de laatste maand waarin in mocht werken want vanaf november had ik zwangerschapsverlof. November was een rustige maand waarin we de laatste dingetjes klaar maakten voor de komst van Noud en deden we het verder erg rustig aan. In december vierden we nog uitgebreid gezellig sinterklaas met de familie. En niet veel later na heel veel avonden met harde buiken kwam onze Noud dan eindelijk na lang wachten op 11-12 ter wereld. Wat zijn we trots, nu zijn we een familie van vier. We vierden net als de rest van Nederland Kerst met familie, sperzieboontjes, varkenshaas, heerlijke hapjes en natuurlijk met wijn en prosecco.

Voor mij was 2017 een topjaar. In het begin van het jaar was een drukke periode maar steeds meer komt er nu weer wat rust in de tent. Goede voornemens heb ik eigenlijk niet. Behalve dan genieten van het leven. Hoe was jullie 2017 en hebben jullie goede voornemens voor 2018?

Voor 2018 hoop ik veel leuke dingen te mogen doen met ons gezin, lieve vrienden en onze prachtige families. Ik wens jullie een knallend uiteinde en proost op een bijzonder mooi 2018.

Liefs, Welmoed.

Na lang wachten is hij er dan, onze Noud Mason.Op maandag 11 december om 11.04u zijn wij opnieuw hele trotse ouders en grote zus geworden van Noud!

Na weken lang “last” te hebben van harde buiken en veel gerommel zette het eindelijk door en na een mega snelle bevalling was hij er dan. En wat ging het eigenlijk snel, ik was pas 14-12 uitgerekend en dacht zelf dat hij pas met de kerst zou komen maar hij kwam als verrassing toch ietsje eerder.

De vrijdag ervoor had ik nog een buik foto gemaakt, nooit gedacht dat dit de allerlaatste zou zijn. Dit was gelukkig de laatste keer dat ik me voorlopig in die jurk hoef te wurmen.

Ook dacht ik deze dag, 11 december, nog even langs het werk te gaan voor een gezellig bakje koffie en een nieuw uniform maar die plannen gingen helaas niet door.

Afgelopen maandag was de kraamverzorgster alweer voor het laatst. Het was een hele fijne kraamweek. Elke dag leren we Noud steeds beter kennen en hij ons. Qua uiterlijk is hij net een druppel water met Lauren als baby maar qua innerlijk en is zijn doen is hij totaal anders. Lauren was een hele “makkelijke” baby, ze nam de fles, de speen en huilde eigenlijk nooit. Bij Noud is het soms nog even zoeken wat hij precies ‘wil’. Noud leek geen behoefte te hebben aan de speen de eerste dagen wel een pink maar sinds deze week lijkt hij hier meer behoefte aan te hebben op zijn tijd. Noud is verder een hele wakkere tevreden baby die af en toe wat huilt om kramp of honger. Dan zet hij het op een brullen. In de kraamweek kwam er de verpleegkundige van het consultatie bureau ook langs voor een hielprik en de gehoortest. Noud gaf geen kick en het gehoor is goed. Van hielprik horen we als het goed is niets en anders pas over een aantal weekjes. Geen bericht is goed bericht.

Lauren is vanaf moment 1 verliefd op Noud en is erg nieuwsgierig. Ze mag graag overal bij kijken en “helpen” als wij met Noud bezig zijn. Maar ze mag ook graag haar eigen gangetje gaan als we even met Noud bezig zijn. Hij word overspoeld met kusjes en aaien over zijn hoofdje. Ze moet heel af en toe nog wel even wennen en is soms wat “wild” maar dat mag best als je pas 1,5 jaar oud bent.

Voor nu gaan wij verder genieten op onze blauwe wolk. Wij wensen jullie hele fijne feestdagen!

 

Liefs, Welmoed.

De laatste loodjes zijn aangebroken. Ik zit alweer in het laatste trimester van deze zwangerschap. Dit trimester loopt van week 28 tot de geboorte. Sinds november heb ik verlof en hoef ik helemaal niets. Behalve dan voorbereiden op de komst van ons tweede wonder. In Nederland heb je recht op 16 weken zwangerschapsverlof. Dit betekent 4-6 weken voor de geboorte en 10-12 weken na de geboorte. Ik ben met 34 weken zwangerschap met verlof gegaan, dat betekent dat ik na de geboorte dus nog 10 weken verlof heb. Voor mijn collega’s bakte ik een heerlijke taart.

Tijdens mijn verlof ga ik vooral heel veel uitrusten. Ik merk tijdens deze laatste weken dat ik extra moe ben en het liefst slaap ik de hele dag. Eigenlijk ook best wel logisch want mini 2.0 groeit in deze laatste weken behoorlijk en door de hormonen ben ik regelmatig ’s nachts wakker. Lichamelijk word het door de groei van mini 2.0 ook elke dag wat zwaarder en je krijgt er allemaal kwaaltjes bij. Ik geniet van de momenten dat ik samen met Lauren ben en probeer van elke dag met haar dan ook een feestje te maken. Want straks moet ik de aandacht verdelen, wat denk ik wel even wennen zal zijn voor beide. Nu ik verder in de zwangerschap ben, zie ik de verloskundige ook elke keer wat vaker voor een check-up van mij en mini 2.0. Zij controleert mijn bloeddruk, gewicht, groei van mijn buik, groei van de baby, hoe hij ligt en er word geluisterd naar het hartje. In deze weken maak ik een geboorteplan samen met Remco, hierin staan mijn wensen rondom de geboorte beschreven. Deze bespreek ik met de verloskundige.

Omdat de geboorte niet lang meer zal duren heb ik de vluchtkoffer alvast maar wat ingepakt, gewoon voor het geval dat. Ook voor Lauren staat er een vluchttas klaar, mocht het zo gebeuren dan kan ze zo worden opgehaald en hoeven we niet alle spullen voor haar nog eens in te pakken. Voor Lauren heb ik het volgende ingepakt: twee setjes kleding, wat rompers, een pyjama, genoeg pampers, de babydoekjes, een drinkbeker, het oppasboek en een toilettasje.
Maar wat neem ik allemaal mee in mijn vluchtkoffer naar het ziekenhuis? Ik neem helaas niet mijn hele kledingkast mee maar wel voldoende voor 1-2 dagen, later kan er altijd nog wat worden opgehaald:

  • Mini’s 1e outfit, jasje en een mutsje
  • 2 reserve outfits met extra mutsjes
  • Goed gevulde toilettas
  • Labello
  • Sokken
  • Badjas
  • 2 setjes kleding
  • 2 pyjama’s
  • Ondergoed
  • Kleding voor de man
  • Foto camera
  • Geboorteplan en portemonnee met de nodige pasjes.
  • Maxi cosi met voetenzak

Ben ik nog wat vergeten?!?!?!

En dan is het nu wachten op mini 2.0. Tijdens het wachten rommel ik regelmatig om op de babykamer, doe de laatste wasjes en ruim de laatste dingetjes in huis op. Iets met nesteldrang. Deze laatste loodjes ervaar ik totaal anders dan de vorige zwangerschap. Ik vind ze nu zwaarder dan de 1e keer, waarschijnlijk omdat ik nu ook gehele dag druk in de weer ben met Lauren. Lichamelijk kan ik nu ook veel minder door de vermoeidheid en zit die mini bump enorm in de weg. Gelukkig is het einde in zicht en zal het niet lang meer duren voor dat mini 2.0 er is. Nog elke dag geniet ik van het getrappel in mijn buik. Hebben jullie nog leuke tips voor de laatste weken? Of ben ik nog wat vergeten in mijn vluchtkoffer te stoppen? Laat het me weten!

Liefs,

Welmoed.

Ja! Bij een zwangerschap hoort natuurlijk een feestje, een babyshower. Zo werd ik laatst ook enorm verrast met een hele gezellig babyshower georganiseerd door één van mijn beste vriendinnetje. Een babyshower is een overgewaaide traditie uit Amerika, waarschijnlijk ooit ontstaan om aanstaande ouders te ondersteunen met praktische spullen en ze voor te bereiden op het ouderschap. Deze traditie is inmiddels in Nederland ook niet meer weg te denken. Een babyshower is een manier om de (aanstaande) moeder in het zonnetje te zetten en is het een mooi moment om elkaar nog even te spreken voordat de baby wordt geboren en daar er straks waarschijnlijk even wat minder tijd voor is.

Laatst op een zondag was het dan zover. Ik kreeg een appje of mijn vriendin even wat kleding kon langs brengen die ze mee had gehad op haar vakantie. Helemaal prima dacht ik natuurlijk, want ze kwam weekends wel eens vaker langs. Maar de hele dag lang had ik al het gevoel alsof er iets ging gebeuren, een onderbuik gevoel. Toen vroeg ze of ik met haar mee ging, in de auto werd ik geblinddoekt en gingen we na de locatie. Onderweg had ik geen idee waar we waren. Als je met een blinddoek in de auto zit denk je dat je naar links gaat maar stiekeme ga je gewoon naar rechts.

Eenmaal op de locatie moest ik geblinddoekt mee naar binnen, en met heel wat confetti zaten ze daar, mijn lieve vriendinnen en familie. Zó leuk!! Sommige had ik zelfs de dag ervoor nog gezien en zeiden nog dat het waarschijnlijk laatste keer was dat ze me zagen voor de geboorte maar ik had al een vermoeden, hier klopt iets niet. Alles was super mooi versierd met allemaal blauwe ballonen en vlaggetje, ik zat alvast even op een blauwe wolk. En er was natuurlijk heel veel lekker eten. Tijdens de babyshower heeft iedereen op een kaartje de mogelijke geboortedatum, de naam, het gewicht en de lengte van mini 2.0 ingevuld. Hoe leuk! Zo benieuwd of er iemand het goed heeft! Ook ben ik overspoeld met leuke cadeautjes voor mini 2.0 en maakten we hele leuke foto’s.

Tijdens de zwangerschap van Lauren heb ik ook een super leuke babyshower gekregen van een ander vriendinnetje. Ik vond beide keren super gezellig en leuk, ondanks dat ik er helemaal niet van hou om in de picture te staan. Zó lief van hun dat ze het hebben georganiseerd. Als mijn vriendinnen een kindje verwachten kunnen zij in ieder geval wel een babyshower terug verwachten! Het is een echte aanrader. Voor nu gaan we alle cadeautjes een plekje geven op de babykamer! Werden jullie tijdens de zwangerschap ook verrast met een mega leuke babyshower?!

Liefs, Welmoed

Vorige week vrijdag ging ik samen met mijn vriendinnetje naar Utrecht voor het ‘We are pregnant’ event in de Werkspoorkathedraal. Ik had nog nooit eerder gehoord van dit event maar ik zag het voorbij komen via Instagram. Dit was de 1e editie van deze vernieuwde babybeurs. Tijdens de zwangerschap van Lauren was ik al wel naar de Negenmaandenbeurs geweest, maar deze beurs is eigenlijk niet te vergelijken. Dit event is net even wat hipper, de locatie is uniek, heerlijke foodtrucks en zo staan er ook meerdere unieke (web) winkels op dit event. En parkeren is gratis!

Bij binnenkomst kregen we na het inleveren van ons kaartje een plattegrond, hierop stond alles duidelijk beschreven, het programma en een overzicht met alle deelnemers.

We konden de jas kwijt bij de garderobe, ideaal want het was warm genoeg zonder. Van te voren had ik een klein lijstje gemaakt van deelnemers waar ik even wilde kijken, iets met zwangerschapsdementie. We deden een rondje langs alle deelnemers, tussendoor aten we heerlijk wat op het Foodtruckterras en we luisterden naar een hele leuke Live Couch confession van Jan Versteegh door Liza Sips. Heel erg leuk om te horen hoe de papa de zwangerschap, bevalling en kraamweek ervaart.

Ik vond dit een erg geslaagd event, naar mijn mening is dit hét baby-event wat je niet mag missen als je in verwachting bent of kleine kindjes hebt. Het is als hoogzwangere prima te doen om hier een dagje rond te lopen, er is een leuke afwisseling van deelnemers, eetgelegenheden en bijna op elke hoek is een toilet en verschoning voorziening. Dit event is niet zo massaal als de Negenmaandenbeurs, het is wat kleiner en er hangt een super relaxte sfeer, ik heb zeker niets gemist qua deelnemers.

Tevens vond ik het erg leuk om nieuwe mensen te ontmoeten, een aantal meiden die ik op Instagram al volgde en waarmee ik contact had zag ik nu op dit event in het “echt”. Super gezellig om ze zo te leren kennen. Ook stond ons favoriete (web)winkeltje van kleding op dit event, By.Kels. Ik vond het erg leuk om haar nu ook eens te zien en natuurlijk kochten we wat leuks. Je kunt nooit genoeg kleding hebben!

Het enige nadeel van zo’n event of babybeurs vind ik altijd wel dat je zoveel foldertjes mee krijgt. Sommige zijn dan wel weer leuk doordat er een kortingscode bij zit.

Dit was een geslaagde 1e editie en volgend jaar is het er gewoon weer, hoe leuk! Dus noteer alvast maar in de agenda, 2-4 november 2018! Wij zijn zeker weer van de partij!! Hebben jullie tijdens de zwangerschap ook een babybeurs bezocht?

 

Liefs, Welmoed